۵ نکته موثر در رابطه موثر والد - فرزندی:

۱- در دسترس فرزندانتان باشید
- به زمان‌هایی که فرزندانتان دوست دارد با شما صحبت می کند توجه کنید، مانند زمان خواب، قبل از شام، در ماشین و ...
- در موقعیت‌های مختلف صحبت را شروع کنید و اجازه دهید کودکان متوجه شوند شما مواظب هر آنچه در آینده اتفاق می‌افتد هستید.
- هر هفته زمانی را برای فعالیت‌های 2 نفره با هر فرزندتان اختصاص دهید و از انجام دیگر فعالیت‌ها در این زمان پرهیز کنید.
- علایق فرزندتان را بشناسید مانند بازی مورد علاقه، بازیگر مورد علاقه، بازیکن مورد علاقه و سعی کنید به بهانه‌های مختلف در مورد آن‌ها با فرزندان خود صحبت کنید.
-صحبت‌هایتان را با بیان کردن نظراتتان شروع کنید نه با پرسش.

روز را با شادي آغاز كنيد:
در برنامه هاي كودك، چيزهايي بگنجانيد كه مي دانيد او را خوشحال مي كند. نگران نباشيد، حتماً لازم نيست فلان عروسك يا ماشين گران قيمت را براي كودك بخريد تا او را شاد كنيد. اين شادي مي تواند همراه شدن با او هنگام بازي كردن، مرتب كردن وسايل خانه با يكديگر يا رفتن به پارك باشد. چيزي كه كودك بتواند به اميد آن روزش را سپري كند و به ياد آن شب خوشي را بگذراند.
 
قدرداني را به كودك ياد بدهيد:
خريدن هر چه كه كودك مي خواهد او را خوشبخت و راضي نخواهد كرد. مطمئن باشيد تنها نتيجه اين عمل به بار آمدن كودكي زياده خواه است. به او بياموزيد كه براي چيزهايي كه دارد سپاسگزار باشد. به كودك ياد بدهيد كه چطور از اسباب بازي هايش استفاده و چطور با آنها بازي كند. براي او توضيح دهيد كه نيازي نيست هر چه راكه دوستانش دارند، او هم داشته باشد. به كودكتان بفهمانيد كه براي آنچه دارد، ارزش قائل شود و حسرت آنچه را كه ندارد، نخورد. 

كسب مهارتهاي جديد:
به خاطر داشته باشيد، لذتي كه در آموختن هست، در هيچ كار ديگري نيست. وقتي كودك مي آموزد چطور يك بسته راكادو كند، به چنان احساس غرور و لذتي دست مي يابد كه وصف ناشدني است. كودكان دوست دارند كارهايي را كه اغلب بزرگترها قادر به انجامش هستند، انجام دهند و از اينكه مي بينند نسبت به همسالان خود امتيازي دارند، لذت مي برند. شما مي توانيد اين حس را با آموزش مهارت هاي جديد در كودك تقويت كنيد. 

بي حوصلگي در كودكان:
هرگز سعي نكنيد كودك بي حوصله را هميشه خودتان سرگرم كنيد. كودكان بايد ياد بگيرند بتوانند خودشان به تنهايي بازي كنند و سرگرم باشند. البته از او بپرسيد وقتي حوصله اش سر مي رود دوست دارد چه كارهايي انجام بدهد، فهرستي از اين كارها را تهيه كرده و سعي كنيد گاهي خلوت كودك را نيز پر كنيد و با او در بازي هايش همراه شويد. 

تشويق:
پسر شما در زمين بازي به دوستش اجازه مي دهد تا چند لحظه سوار دوچرخه اش شود. دختر شما يك كارت تبريك قشنگ برايتان درست مي كند. سعي كنيد هميشه هنگامي كه چنين كارهاي قشنگي را از فرزندتان مي بينيد، او را تشويق كنيد.
متأسفانه اغلب ما در تكاپوي زندگي روزمره، رفتارهاي صحيح بچه ها را ناديده مي گيريم، درحالي كه اين رفتار شايد بي اهميت و پيش پا افتاده امروز كودكان، پايه هاي رفتارهاي درست انساني آنها در فردا خواهد بود و اين شما هستيد كه بايد اين رفتارها را تقويت كنيد.
تشويق و توجه به رفتارهاي محبت آميز فرزندتان روش مطمئني براي كمك به اوست تا بتواند هويت پايدار و ثابتي در خويش ايجاد كند و احساس خوبي نسبت به خودش داشته باشد. همچنين اين تشويق ها باعث مي شود كه كودك خوبي هاي ديگران را نيز فراموش نكند و هميشه سپاسگزار و قدرشناس باشد. 

نظراتی که در این وبلاگ ثبت می شود کاملاً شخصی و تجربیات شخصی اینجانب میباشد...

پیشنهاداتی که برای داشتن کودکان مستقل میخواهیم ارائه بدهیم به شرح ذیل میباشد:

۱- وقتی با کودکان به پارک یا محیطی باز و بیرون از خانه میروید اجازه دهید فرزندتان به تنهایی در این محیط حرکت کند برای خود دوست انتخاب کند ... یا با دیگران صحبت کند اگر هم هنوز فرزندتان حرف نمیزند با کلمات مختص به خود وارد دوستی های اجتماعیش خواهد شد. علاوه بر اینکه این به فرزندتان اعتماد به نفس بالایی بگیرد .. اما این به آن معنا نیست که بی خیال کودکان باشید در عین حال یک پشتیبانی مخفی داشته باشد همیشه نگاهتان به فرزندتان باشد اما زیاد به او نزدیک نشوید...

۲- در حضور دیگران به کودکتان احترام بگذارید و به او شخصیت بدهید .. اگر چایی میآورید حتما به کودک هم تعارف کنید .... یا میوه و ...

۳- وقتی با کودکتان حرف میزنید و از واژه ای استفاده کردید که فعلا با آن آشنا نشده... باید اول آن واژه را برایش تعریف کنید. مثلا اگر از واژه پروانه استفاده میکنید و فرزنداتان با فیزیک پروانه آشنا نیست بهتره عکس پروانه را برایش ترسیم کنید.. و یا پروانه را به او نشان دهید تا واژه پروانه برایش تداعی شود... البته این مثالی بود که میتوانید بسطش دهید ... یا از واژه ابر استفاده کردید نیز اول به او نشان دهید سپس از او بخواهید برایتان آن را ترسیم کند.. نحوه حرف زدن و فن بیان را به کودکتان بیاموزید تا در روابط اجتماعی فردی موفق باشد..

۴- در دعواهای کودکتان با کودکان دیگر سعی کنید از دو نظاره گر بوده و بی خودی از کودکتان طرفداری نکنید ... و اگر دیدید واقعا نمیتواند مشکلش را حل کند.. با گرفتن دست هر دو کودک مشکل را از آنها بپرسید و بگویید چه اتفاقی افتاده و در این مورد باید کاملا بی طرفانه باشید... اینگونه کودکتان می آموزد که باید مشکلاتش را خودش حل کند...

فکر کنم برای امروز کافی باشد